imparator38
08.06.2008, 14:25
Zor maç olacağı en başından belliydi ki Milli takımımızın olur da finale çıkarsa o zamana oynayacağı en zor maçtı. Zor maç olacak diye baştan pes etmek tabiki olmazdı. Sonuçta Milli takım bizim, başlamadan bitemezdi.
Maç başladığında beklide hepimiz o kadarda gözümüzde büyütmeye gerek yokmuş dedik. Çünkü tamamen durdurmaya yönelik oyun planı ve kadro yapısı ile sahaya çıkan milliler en azından ilk yarı için başarılı da oldu denebilir. Zaman zaman baskı altında kaldığımız kalemize defalarca köşe vuruşu yediğimiz dakikalar da oldu. İkinci yarı ise sanki beklenen oldu, bizlere bekletilen demek daha doğru bir tabir de denebilir. Gözümüzde büyütülen, her biri ayrı bir noktasından sayılan yıldızları ile anlatılan bir Portekiz bulduk karşımızda, yavaş yavaş baskısını kuran oyunun her aşamasında hakim, her türlü istatistiki oranda bizden üstün bir takım çıktı karşımıza, bu çıkışın temelinde sayılacak çok şey var elbette.
Bana ilk etken kadro yapısı gibi geliyor; kaleden başladığımızda Volkan’ ın yan top zafiyetini keşfeden rakip neredeyse tamamen bu silahlarını kullandı özellikle ilk yarıda ve Hamit Altıntop dışında hiçbir engelle karşılaşmadı. Tek bir yan top dahi kalecimiz tarafında yumruklanarak uzaklaştırılamadı. Defansa baktığımızda kampa sakat katılan Servet Çetin ve tüm sezon bir maç oynayan iki maç sakat olan Gökhan Zan’ dan oluşan bir defans kurgusu ile başlandı. Orta sahaya bakıldığında, son haftayı sakat geçiren Tuncay Şanlı, maça ağırlığını koyup sorumluluk almaktan kaçınan Emre ve Mehmet ikilisi ile oyun kurmak şöyle dursun, üç pas bir araya nadiren geldi. Forvete bakıldığında Fransa’nın en iyi oyuncusu gibi basınımızda lanse edilen Mevlüt hiçbir etki ve varlık gösteremedi. Önce aday kadro ile sonra gönderilen oyuncularla yaşanan şoklara bir yenisi eklendi desek çokta abartmış olmayız sanırım. Oyuncu değişiklerinde bile birçok soru işareti vardı. Fatih Terim’ in vurdum duymaz tercihlerine sadece bizler değil Yıldıray ve Halil ile Almanlar, Fatih ve Gökdeniz ile Ruslar ile birlikte rakiplerimizde çok şaşırmıştır. Hiçbir eleştiriyi kabul etmeyen, her söze ben bilirim deyip kulak tıkayan, haşa küçük dağları ben yarattım edasından vaz geçmeyen, cahil cesaretli Fatih Terim yüzünden başımıza kim bilir neler gelecek.
İyi oyun ve iyi taktik ancak iyi ve formda oyuncularla icra edilebilir. Dün şans yanımızda olmasa tarihi bir mağlubiyet almamız işten bile değildi. Bu oyun maalesef bundan sonraki maçlar içinde hiç ümit vermedi. Çünkü oyunu değiştirecek sınırlı alternatifler bile denenmedi. Büyük ihtimalle üç maçtan fazla oynayamayacağımız turnuvadan en azından birkaç puan alarak dönsek bizler için çok iyi olacağı kanaatini ülkece paylaşmaktan başka çare bırakılmadı. Oyuncu anlamında bu denli zengin ve alternatifli ülkeden işi bitirebilecek 11 oyuncunun seçilememesi düşündürücü ve maalesef bunun katılabileceğimiz en önemli turnuvalardan biri olan şampiyonada net bir şekilde görülmesi de çok üzücü, Allah yardımcınız olsun Milli Takım.
Maç başladığında beklide hepimiz o kadarda gözümüzde büyütmeye gerek yokmuş dedik. Çünkü tamamen durdurmaya yönelik oyun planı ve kadro yapısı ile sahaya çıkan milliler en azından ilk yarı için başarılı da oldu denebilir. Zaman zaman baskı altında kaldığımız kalemize defalarca köşe vuruşu yediğimiz dakikalar da oldu. İkinci yarı ise sanki beklenen oldu, bizlere bekletilen demek daha doğru bir tabir de denebilir. Gözümüzde büyütülen, her biri ayrı bir noktasından sayılan yıldızları ile anlatılan bir Portekiz bulduk karşımızda, yavaş yavaş baskısını kuran oyunun her aşamasında hakim, her türlü istatistiki oranda bizden üstün bir takım çıktı karşımıza, bu çıkışın temelinde sayılacak çok şey var elbette.
Bana ilk etken kadro yapısı gibi geliyor; kaleden başladığımızda Volkan’ ın yan top zafiyetini keşfeden rakip neredeyse tamamen bu silahlarını kullandı özellikle ilk yarıda ve Hamit Altıntop dışında hiçbir engelle karşılaşmadı. Tek bir yan top dahi kalecimiz tarafında yumruklanarak uzaklaştırılamadı. Defansa baktığımızda kampa sakat katılan Servet Çetin ve tüm sezon bir maç oynayan iki maç sakat olan Gökhan Zan’ dan oluşan bir defans kurgusu ile başlandı. Orta sahaya bakıldığında, son haftayı sakat geçiren Tuncay Şanlı, maça ağırlığını koyup sorumluluk almaktan kaçınan Emre ve Mehmet ikilisi ile oyun kurmak şöyle dursun, üç pas bir araya nadiren geldi. Forvete bakıldığında Fransa’nın en iyi oyuncusu gibi basınımızda lanse edilen Mevlüt hiçbir etki ve varlık gösteremedi. Önce aday kadro ile sonra gönderilen oyuncularla yaşanan şoklara bir yenisi eklendi desek çokta abartmış olmayız sanırım. Oyuncu değişiklerinde bile birçok soru işareti vardı. Fatih Terim’ in vurdum duymaz tercihlerine sadece bizler değil Yıldıray ve Halil ile Almanlar, Fatih ve Gökdeniz ile Ruslar ile birlikte rakiplerimizde çok şaşırmıştır. Hiçbir eleştiriyi kabul etmeyen, her söze ben bilirim deyip kulak tıkayan, haşa küçük dağları ben yarattım edasından vaz geçmeyen, cahil cesaretli Fatih Terim yüzünden başımıza kim bilir neler gelecek.
İyi oyun ve iyi taktik ancak iyi ve formda oyuncularla icra edilebilir. Dün şans yanımızda olmasa tarihi bir mağlubiyet almamız işten bile değildi. Bu oyun maalesef bundan sonraki maçlar içinde hiç ümit vermedi. Çünkü oyunu değiştirecek sınırlı alternatifler bile denenmedi. Büyük ihtimalle üç maçtan fazla oynayamayacağımız turnuvadan en azından birkaç puan alarak dönsek bizler için çok iyi olacağı kanaatini ülkece paylaşmaktan başka çare bırakılmadı. Oyuncu anlamında bu denli zengin ve alternatifli ülkeden işi bitirebilecek 11 oyuncunun seçilememesi düşündürücü ve maalesef bunun katılabileceğimiz en önemli turnuvalardan biri olan şampiyonada net bir şekilde görülmesi de çok üzücü, Allah yardımcınız olsun Milli Takım.